يه روزي مسابقه ، مي دوييديم ، خوردم زمين ، تو دوييدي

رسيدي آخر خط ، به اون نشون ، به اون درخت ، خنديدي يو فرياد زدي :  من رسيدم ، تو بريدي "

بغضم گرفت ، دلم شكست ، من بريدم ؟ بي معرفت

* *

كف دستام پر شن ، سر زانوم پر خون ، جان خودم ، جان خودت ، واسه من مهم نبود ، دل من تو رو مي خواست ، يه رفيق مهربون ، نه يه رقيب ، نه يه رفيق نيمه راه ...

* * *

بذار بگم :

 واسه من تو خودمي ، خود خودم ، تو شاد باشي من شنگولم ، تو ناراحت من حيرونم

اينو خودم خوب مي دونم " دنياي ما يه فاصله ست " ، كم يا زياد نمي دونم

با من و توست اينكه بخوايم فاصله ها رو كم كنيم ، يا اينكه نه , عادت كنيم و غرق ناباوري يامون بمونيم ....

يك شب غم دل به دل بگفتم به نهفت    

چون صبح دميد ديگري هم مي گفت

من بودم و دل سر مرافاش كه كرد  ؟    

 ديگر غم دل به دل نمي بايد گفت .

معبودم !

مادام كه از تو دورم ،بي قرارو بي تابم

در جست و جوي تو

بارها وبارها اسير دام هاي نفس مي شوم.

خدايا!برمن رحمت آر.

و مرا نزديك خود نگاه دار .

فقط در حضور توست كه عشق،شادي وآرامش حقيقي وجود دارد.

خدايا !

نور تو را مي بينم و دعا مي كنم

تا همه مردم از پليدي ها و مشكلات جهل رها شوند .

دعا مي كنم تا رفتار هاي خطا و جهل ما مرتفع گردد.

پيوسته به يادمان بياور كه روح تو در ما حضور دارد

و از اين رو رها هستيم .

خدايا

عشق تو بر هر چيزغالب است

و هستي لبريز از عشق توست .

خدايا

در برابر عظمت و عشق تو سجده مي كنم.

فقط در پناه دامان خداست كه ايمن هستيم

پس نبايد به پيشامد هاي گذراي زندگي وابسته باشيم.

فقط وفقط براي خدا زندگي كنيد

چرا كه اين يگانه راه برخورداري از آزادي و امنيت در زندگي ست.

بيرون از قلمروي خداوند هيچ امنيتي وجود ندارد.

به هر جا كه برويد جهل به شما حمله ور مي شود.

پس هم اكنون خود را رها كنيد

خود را آفريده خدا بدانيد

و با ايمان عميق و خالصانه به او رو آوريد.

به اين ترتيب  سرانجام يك روز

طعم خوش ارتباط با خدا را خواهيد چشيد.

آنگاه حضور او را  احساس خواهيد كرد

و خواهيد ديد

كه تمامي رنجها چه حقير هستند.

همه ما در اين دنيا تنها هستيم.

ما مرهون هيچ كس جز خدا نيستيم .

تمامي روابط انسان ها فقط به دليل حضور عشق خدا ميان آنها ايجاد مي شود.

خدا بيش از همه كساني كه تصور مي كنيم

ما را دوست دارد و به ما اهميت مي دهد.

اما به ياد داشته باشيد كه خدا فقط يك چيز را ندارد و آن عشق ماست.

و از آغاز خلقت

خداوند منتظر يكايك ما بوده است

تا به او رو كنيم و بگوييم:

"خدايا!

من راه را گم كرده ام و مرتكب خطا شده ام

اما عاقبت دريافته ام

كه هر آرزو و خواسته اي در حقيقت جست و جو در پي درياي سرور توست"

به خدا عشق بورزيد

نه به دليل موهبت هايي كه به شما عطا كرده است

بلكه به دليل آن كه به خدا متعلق هستيد

و خدا شما را به تمثال خود آفريده است.

اگر عميقا به خدا رو كنيد

چنان عشقي بر شما نازل مي شود

كه زبان هيچ  انساني ياراي شرح آن را ندارد.

آنگاه عشق الهي را خواهيد شناخت

و قادر خواهيد بود ان هديه مقدس را به ديگران ببخشيد.

عشق حقيقي  الهي است و عشق الهي سرور محض است .

هر چه بيشتر به خدا روي آوريد

و او را با تمنايي سوزان طلب كنيد

عشق الهي را بيشتر در قلب احساس خواهيد كرد.

آنگاه در مي يابيد كه عشق عين سرور است

و سروربي پايان خداست.

در ارتباط گرفتن با خدا به هنگام نيايش نهفته است.

در جست و جويش بوده ايد.

و شوري بي نهايت درآن بر پا مي شود.

كه هيچ گاه در روياهاتان هم ان را نمي ديديد .