گاه گويي اين جهان است كه پيرامون ما فرو مي ريزد،
و ما ديگر ناتوان از ادامه راهيم.
اما درست در چنين هنگامه اي است كه بايد به آينده بنگريم؛
به ايمان و اميدواري بينديشيم وبه يكديگر تكيه كنيم
شايد يكي از دشوارترين چيزهاپذيرفتن اين باشد كه؛
هرآنچه امروز برايمان بي معناست فردا نيز چنين باشد،
اما زندگي بي هيچ توجيه و پوزشي ادامه مي يابد
ما نيز به رغم تغييراتي كه بر ما آوارمي شوند،باز بقا مي يابيم
حتي مي توانيم باز بباليم
اما بي باران هيچ رويشي نيست!
پس باز با آغاز بارش
بگذار جويبارها جاري شوند
و هنگامي كه توفان گذشت،بگذار بگذرد...
با خود مهربان باش؛وبخواه آنچه مي خواهي؛
تو تنها نيستي...!
«كري مك كسكيل»
نوشته شده در تاريخ ۲۱ دى ۱۳۸۸ توسط shadi alavi
| نظرات (3)