بنويس ...
دل نوشته هايي كه ميبينيم و مي گذريم . مي نويسم فراموشم نشود ...

 

هرگز ريسمان اميد را رها مكن

وقتي احساس مي كني كه ديگر تاب تحمل نداري ،

جادوي اميداست كه به تو نيروي ادامه ي راه مي دهد،

اعتمادبه نفس را هرگز از دست مده

تا آن زمان كه باور كني كه توانايي،

دليلي داري تا بكوشي!

هرگزمهارشاد زيستن خود را به دست ديگري مده!

بر آن چنگ بزن آنگاه همواره در اختيارت خواهد بود

اين ثروت مادي نيست كه پيروزي يا شكست را رقم مي زند

پيروزي يا شكست در چگونگي احساس ما نهفته است

احساس ماست كه ژرفاي حيات مان را نشان مي دهد...

روامدار كه لحظه هاي ناخوشايندبرتو چيره گردند

صبور باش آنها در گذرند!

در ياري جستن از ديگران ترديد مكن...

امروز يا فردا همه به آن نيازمنديم.

از عشق مگريز،به سوي آن بشتاب ،

چه... عشق ژرفترين شادي ماست

چشم به راه آنچه مي خواهي نمان

باتمام وجود آن را بجوي وبدان كه زندگي در نيمه راه باتو ديدار خواهدكرد

اگر تدبيرهاورؤياهايت با اميدهاي تو همسونشدند،

نه،تو راه گم نكرد ه اي،هر آينه كه چيزي نو از خودوزندگي بياموزي،

بدان كه پيش رفته اي،

از هرآنچه ازتو بكاهد،بپرهيز،

احساس نيكو به زندگي داشتن،در گرو احساس نيكو به خود داشتن است؛

هرگزخنده را از ياد مبر،

وغرورنبايدمانع گريستن تو شود

با خنديدن وگريستن است كه

زندگي معناي كامل مي يابد....

«نانسي سيمز»

نوشته شده در تاريخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۸ توسط shadi alavi | نظرات (2)